flatscreen
  • Comments:0

De Flatscreen

Het hele universum is een groot flatscreen-scherm dat over de aarde hangt.

Zoals de mens zich gedraagt zo lijkt met tijden het beeld van de flatscreen zich mee te kleuren.

In dat opzicht lijkt ons regenachtig land een evenzo grijs gekleurd flatscreen boven ons te hebben.

Voorstellende dat achter dat immense scherm talloze energetische verbindingsdraadjes gekoppeld zitten die naar de aarde uitzenden en ontvangen. Je kan vanaf onze bol zo de Kroonluchter inkijken als het ware en dan lichten de sterren als kristalletjes op tegen de heldere avond.

Wij zijn niet gewend omhoog te kijken. Niet letterlijk tenminste. Misschien eens op een romantisch moment op een zwoele avond, turend in de Kroonluchter naar de schittering die terugkaatst op aarde.

Daarom heeft het universum nog voor ons zijn geheimen. Minder op wetenschappelijk gebied dat dagelijks naar verdieping werkt en antwoorden zoekt.

Op intuïtief vlak liggen de kaarten anders. Het antwoord is. Zoeken is niet nodig, luisteren en stilstaan en in stilte zijn wel. De antwoorden vallen ‘binnen’ op een hele intense directe en heldere wijze waar je hart geraakt wordt tot aan ontroering toe.

In enkel de wetenschappelijke zoektocht naar de universele antwoorden maakt het een voortdurende jacht en houdt het je gefocust. Immers, je vertrekpunt maakt de wegen smaller. Waar gevoelens als menselijk vermogen je intuïtief kunnen beantwoorden, leidt sturing vaak tot het tegendeel of jarenlange zoektochten.

De Kroonluchter, de universumbol als het ware heeft alles, alle antwoorden is een.

Het is het al….

Het lijkt dat dit wat ik nu schrijf super ingewikkeld is of volstrekt onaanvaardbaar en simpelweg onkundig en dom.

Maar de mens is ‘ compleet’ . Ons brein IS ( heeft)  de antwoorden. Wij zijn het universum. En vice versa eveneens.

Ik hoef eveneens niet ‘doende te mediteren’ om verbonden te zijn met ‘die Kroonluchter’ daar Boven.

Sterker nog… ik hoef slechts te ‘luisteren’ en dan te ‘voelen’  in mij en ik ‘hoor’ informatie in mij komen die ik zelf echt niet bedenk. Daar ben ik te simpel mens voor omdat mijn interesse zich niet uit mijzelf verdiept in het universum met zijn sterrenstelsels en hemellichamen en energetische verbindingsmogelijkheden.

De afstemming, de universele communicatie is niet vanuit een wetenschappelijk te bewijzen perspectief aantoonbaar en dus heeft het onder andere mij al vanaf mijn kinderjaren in een afgeschermd soortement van isolement gebracht.

Ik voelde toen al een ‘door niet met aardse woorden te omschrijven’ communicatieverbinding met hen. Telepatisch, intuitief, innerlijk wetend.

Aards is het wanneer ik bewijzen moet aanvoeren, dat wat ik heb gevoeld of gezien en in mij gehoord  heb, zou moeten bewijzen omdat het dan pas ‘ waar’ zou zijn.

Maar innerlijk zei dat ‘antwoord’ toen al dat ik het los moest laten, die aardse niet-wetende mensen die nog niet konden ‘aannemen/geloven’ dat er ‘geen bewezen waarheden boven water hoeven te komen vanuit het universum’ want ieder heeft ze allemaal In zich. Wij zijn uit die bron gekomen namelijk.

Veel zijn  als het ware ‘slapende’ … Niet in de letterlijke zin van het woord.

Maar in de zin van ‘bewustzijn’.

Hoe ‘bewuster’ je ‘ bent’ hoe meer communicatief je in de interactie met de Bron bent.

Alle smalende schrijfsels en talloze in het belachelijk trekken van deze gevoelens die zelfs heden ook kinderen in zich ontwikkelen, is degene die er smalend over doet de meest ‘ onbewuste’ in deze.

Het is totaal onbelangrijk wie de slimste, de beste, de intelligentste is hierin want dat zijn zij Hierboven namelijk. Vele malen intelligenter , op een heel hoog bewustzijnsniveau die Liefde uitdraagt van de zuiverste orde. Daar kunnen wij aardbewoners niet eens aan tippen.

Deze woorden, ook dit schrijven, is een gestuurd schrijven. Een automatisch ‘schrift’ zoals bijna al mijn thema’s zijn.

Het woord ‘de Kroonluchter’ dat staat voor ‘het universum’ en ‘de Bron’ is me ‘ingevallen’ . Zo noem ik het want zo voelt het. Een intense herhaaldelijke ‘ plofgedachte’ die mij dagenlang als het ware scherp houdt en aanstuurt. Het hele betoog komt als een snelle waterval uit mijn vingers op papier. Gedachteloos, in opdracht, als een opgelezen dictee dat ik moet maken en netjes moet verwoorden. Ik moet als het ware ‘ goed luisteren’ .

Dat kost geen moeite want de snelheid waarmee zij mij ‘invallen’ is een soort van overnemen’ van mijn  gedachten’  en mijn vingers gaan sneller dan dat ik lijk aan te kunnen.

Het gaat om onze bewustzijn, hoor ik. We moeten bewuster worden van ons voelen, onze gedachten, onze innerlijke drive’s en emotionele wentelingen en rollingen die we momenteel massaal meemaken.

We moeten durven stilstaan, in stilte durven zijn maar de stilte lijkt ons juist af te leiden, op te fokken, rusteloos te maken. We horen het ‘ heelal’ niet meer. Het ruisen van de bomen, het ritselen van het blad. We verwijderen daardoor steeds meer van onze innerlijke afkomst, daar waar we vandaan zijn gekomen.

Los van alles voelen we ons meer en meer met tijden ziels alleen omdat het egocentrische gedrag van de mens de overhand neemt. Het is een overlevingsstrategie geworden die we denken nodig te hebben. Een vastklampen aan het ‘ leven’ .  Maar het leven wilt niet vastgehouden en beklemd worden. Het leven wilt geleefd worden, gevoed en gestreeld.

Daarom probeert de flatscreen er eens wat ‘opmerkelijke hinder’ in te gooien op aarde. Om ons wakker te schudden, bewuster te maken, ons als het ware een reuze spiegel voor te houden, zo hoor ik.

Dat is nu aan de orde van de dag.

Wankelende mensen, verdrietige, eenzame en bezorgde mensen die zich ‘ sterker en groter en intelligenter’ voordoen omdat ze niet meer aan kunnen of durven te kloppen bij vrienden.

De Kroonluchter zal er nog een tijdlang hangen. Het is nodig, heel erg nodig want door al onze materiële hebzucht en hang naar ‘ gekochte Liefde’ zijn we armer geworden naar elkaar.

 

Angelique, wiens naam ‘ Engelachtig’ betekent :)